εθυμσαμε τη μυρωδι του τσουρεκιο, με εκενη την ιδα μαστχας και μαχλεπιο. Πεθυμσαμε την απροσδιριστη ατμσφαιρα προσμονς και ελπδας λγες ρες πριν την αλλαγ του χρνου. Με τα ξλα να τρζουν στο τζκι, τους φλους να τσιροβολον και να γελον, την οικοδσποινα να φουρνζει και τη γιαγι να λει ιστορες απ τα παλι. Πεθυμσαμε το στολισμνο καραβκι, τα παραδοσιακ Κλαντα, τους σπιτικος κουραμπιδες με το φρσκο βοτυρο που δεν λασπνουν στον ουρανσκο. Γεσεις, μυρωδις και ακοσματα απ το παρελθν, που χασαν το δρμο τους και τα πρλαβαν λλα, ξνα στη φση μας, επιφανειακ.

Με το βγα του χρνου, κλεσαμε τα μτια και βυθσαμε τα χρια μας μσα στο σακ του παρελθντος. Ο καθνας μας πιασε απ κτι. Τα βλαμε στο τραπζι, τα οργανσαμε και σας τα προσφρουμε. Εναι το δρο μας για το χρνο που ρχεται. Θα φρουμε την Ελλδα στο σπιτικ σας και το διο θλουμε να κνετε κι εσες για μας. Γιατ η Ελλδα βρσκεται στη φαι ουσα του εγκεφλου μας, στο μυελοδι των οστν μας, στο DNA μας. Εκε ταν και εκε θα εναι, αρκε να την αναζητσουμε.

χουμε νειρα για το εγχερημα αυτ. Θλουμε να το δομε να θεριεει, να πλημμυρσει παιδικς καρδις κθε ηλικας. Θα καταβλουμε προσπθειες, χωρς να μας ενδιαφρει το οικονομικ αποτλεσμα. Γιατ αγαπομε την Ελλδα, πως κι εσες. χι την Ελλδα του “νυν”, αλλ την Ελλδα του “αε”. Και, πως λει και μια Κινζικη παροιμα: “Αν δο νθρωποι χουν απ μα δραχμ και τις ανταλλξουν μεταξ τους, ο καθνας τους θα χει και πλι απ μα δραχμ. Αν μως χουν απ μα ιδα και τις ανταλλξουν μεταξ τους, ο καθνας τους θα χει απ δο ιδες.”

Αυτς ο Διαδικτυακς χρος δεν εναι δικς μας, εναι λων. Ανκει σε λους σους χουν μσα τους Ελληνικ ψυχ. λοι μας θα συνεισφρουμε, μχρι να αντρωθε και να αποτελσει πεδο ελεθερης διακνησης ιδεν, ιδανικν, παραδσεων. Γιατ εναι περισστερα αυτ που μας εννουν απ εκενα που μας χωρζουν...

Απ τη συντακτικ ομδα

Preface

e missed the smell of tsoureki, with a sense of mastic and mahaleb. We missed the vague air of  anticipation and hope, a few hours before the New Year. With the burning woods cracking in the fireplace, friends screeching and laughing, the hostess baking and the grandma telling tales from the past. We missed the embelished little sailing boat, the traditional Carols, home-made kourampiedes made with butter, that do not stick on the palate. Flavours, smells and hearings from the past, that lost their way to us, and were surpassed by others, alien to our nature, superficial.

At the conclusion of this year, we closed our eyes and plunged our hands in the bag of past. Everyone grabbed a piece. We placed everything on the table, we arranged them, and we offer them to you. It's our gift for New Year to come. We will bring Hellas in your home, and we want you to do the same for us. Because Hellas hides within the grey matter of our brain, in the marrow of our bones, in our DNA. That's where it has always been, and where it will always be, if only we look for it.

We share dreams for this project. We want to see it grow big, flood children's hearts, regardless their age. We will make any effort, the economic outcome not being an issue. Because we love Hellas, as you do. Not Hellas of “today”, but Hellas of “always”. Α Chinese proverb says: “If two persons have one drachma each, and exchange them between them, they will leave with one drachma each. If, however, they have one idea each, and exchange them between them, they will leave with two ideas each.”

This Internet venue is not ours, it belongs to all. It belongs to everyone with a Hellenic soul. We will all contribute, until it matures and becomes a field for free exchange of ideas, ideals, traditions. Because those things that unite us, are more than those that keep us apart…

The authoring team